Spring naar inhoud

Tag: corona

2021

Ik kan me niet voorstellen dat ik iets te melden heb wat iemand nog niet weet over het afgelopen jaar. Het tweede jaar waarin de coronacrisis de boventoon voerde. Op het moment dat ik dit schrijf zijn er in Nederland meer dan 20.000 mensen overleden aan het virus, daarbij hoort uiteindelijk ook mijn vader. (Weliswaar op basis van onderliggend lijdend, maar corona gaf het laatste zetje.)

Eigenlijk had ik na de zomervakantie het idee dat de wereld langzamerhand enigszins normaal werd, totdat de Omicron variant zich aandiende werd het leven net weer iets normaler. Het is bekend hoe 2021 eindigde. Gelukkig krijg ik op 1 januari de boostervaccinatie en met mij veel mensen die willen dat de samenleving weer opengaat en verder willen met hun gewone leven.

Er zijn veel redenen waarom mensen geen vaccin willen. Het houdt de gemoederen flink bezig. Wat is er anders aan dit nieuwe vaccin dan aan de vaccins die ons sinds onze kindertijd beschermen? Wellicht is het gecultiveerde onvrede die op die manier handen en voeten krijgt. Weigeren om religieuze redenen begrijp ik al helemaal niet. Je brengt religie op deze manier op zeer negatieve wijze onder de aandacht. In mijn beleving roept de Bijbel op om met onze talenten te woekeren. Een wetenschapper die zijn talenten inzet voor het ontwikkelen van een vaccin lijkt me te handelen overeenkomstig die oproep. Voor mij vergelijkbaar met de man die verdronk, omdat hij bij elke hem aangereikte reddingslijn riep dat God hem zou redden. Mensenhanden waren niet goed genoeg voor hem, wat een teleurstelling kreeg hij te verwerken toen zijn longen vol met water liepen.

In Nederland zijn meer dan 20.000 mensen overleden aan corona, daarbij hoort ook mijn vader.

Er zijn ook mensen die zich beroepen op hun vrije wil en dus zelf beslissen of ze het vaccin of de booster nemen. Ik gun iedereen uit de grond van mijn hart dat recht. De uiterste consequentie is dat je dan ook moet staan voor die keuze. Een persoonlijke keuze zou er niet toe moeten leiden dat je een ander schade berokkend. Dit betekent bijvoorbeeld dat je accepteert dat je je moet laten testen als je aan bepaalde activiteiten deelneemt.

2021 was een pittig jaar voor iedereen. Zeker door corona, voor mij in het bijzonder door de ziekte en het overlijden van mijn vader. Laten we hopen dat 2022 lichter wordt.

Foto door Benjamin Davies op Unsplash

Laat een reactie achter

122 Days

Op Instagram publiceerde iemand een foto van een lege stad. Bizar, maar zo moet het nu, want we gebruiken ons verstand en we geven dus gevolg aan de oproep van de overheid. Thuisblijven, een ommetje kan, boodschappen halen kan, maar dat is het dan. Ik werk al enkele weken vanuit huis, we vergaderen via Microsoft Teams, dat alles gaat natuurlijk prima. Wat ik wel mis is het contact van mens tot mens, de ander daadwerkelijk kunnen zien en aanvoelen.
Ik heb veel rampenfilms gezien, bijvoorbeeld Outbreak met Dustin Hoffman en Renee Russo of 28 Days later met Cillian Murphy (bekend van Peaky Blinders). Het genre spreekt me vooral aan omdat ik altijd benieuwd ben hoe mensen omgaan met rampspoed. De helden in de films redden het dan, je moet eens opletten hoeveel mensen er en passant doodgaan. Dergelijke films laten zien hoe afhankelijk we eigenlijk zijn van de natuur. Vanaf het moment dat de elektriciteit uitvalt stopt onze samenleving met functioneren. Alles wat het leven aangenaam maakt staat stil.
Ook in 28 Days later ligt de wereld plat door een virus. Onzichtbaar voor het oog, maar triviaal. En je krijgt het cadeau bij een handdruk. Dat maakt het ook nog eens heel erg eng.
In «De meeste mensen deugen» houdt Rutger Bregman ons voor dat het met de mensheid allemaal wel meevalt, en dat de meeste mensen zich dus wel zullen gedragen (hopelijkook in deze tijd). Dat het ook met het egoïsme van mensen wel goed zit. (In het boek beschrijft hij bijvoorbeeld dat op basis van onderzoek duidelijk is geworden dat soldaten er in WO I helemaal niet zo kien op waren om de vijand dood te schieten.)
In het park moeten wij toch echt alle moeite doen om afstand te houden van mensen. Hardlopers die ineens heel dicht aan je voorbij lopen, want als je hardloopt is er kennelijk niets aan de hand. Wij gaan achter elkaar lopen als we te dicht in de buurt komen op een smal pad, anderen vinden het vanzelfsprekend dat wij dat doen en blijven hun pad ongewijzigd vervolgen en kijken je meewarig aan.
Buren draaien keiharde muziek en doen fitness oefeningen waarbij ze bijna door het plafond heen komen.
Dan is het goed dat er de actie van het Rode Kruis is om aandacht voor elkaar te hebben. Er is een groep mensen die het goede zal proberen te doen, er is ook een grote groep die het niets interesseert.
Hopelijk zijn we instaat de komende weken ons gezond verstand te blijven gebruiken. Laten we begrip hebben voor elkaar, maar wel de simpele regels om dit te overleven heilig verklaren.

Foto door TheDigitalArtist

Reacties gesloten
Copyright CC BY-NC-SA 4.0 - Hendrik Alting & Roy Nagel (unless otherwise noted)