Spring naar inhoud

Auteur: Hendrik

Hard Bargain, Emmylou Harris

Emmylou Harris
Picture by AnnaKika on Flickr

De afgelopen dagen zijn er veel recensies verschenen over het nieuwe album Hard Bargain van Emmylou Harris. De meeste kritieken zijn lovend en dat is volkomen terecht. Als fan durf ik te beweren dat dit het beste album is dat ze tot op heden heeft gemaakt. De liedjes op deze CD zijn grotendeels geschreven door Emmylou en dat is natuurlijk een creatieve prestatie van jewelste. In een paar nummers herdenkt ze haar overleden vrienden en muzikanten Gram Parsons en Kate McGarrigle. De laatste naam kom je samen met de naam van haar zuster Anna regelmatig tegen op Cd’s van Emmylou. Dit prachtige album is gemaakt door Emmylou en twee andere geweldige muzikanten, Jay Jocye speelt gitaar en keyboards en Giles Reaves is verantwoordelijk voor drum en keyboards. De nummers zijn mooi gearrangeerd en af en toe weet je niet wat je hoort… zo fantastisch klinkt het. De meeste nummers raken me diep en toen ik ze voor het eerste hoorde zat ik met tranen in mijn ogen te luisteren. De liedjes op dit album zijn warm en erg intiem. Alle elf nummers zijn geweldig, ik kan amper een voorkeur noemen, maar Home sweet home en Cross yourself spreken me nog iets meer aan dan de rest. Vrijdag 3 juni gaan we naar het concert dat Emmylou Harris samen met haar band Red Dirt Boys geeft in Carré! Dit album verscheen op mijn verjaardag, geweldig dat ik het op die dag ook cadeau kreeg van mijn man!

Reacties gesloten

Ashes to Ashes

I close my eyes, only for a moment, then the moment’s gone. All my dreams, pass before my eyes, a curiosity. Dust in the wind. All they are is dust in the wind. Everything is dust in the wind… «Kansas»

Een jaar is voorbijgevlogen, maar de sterfdag van Corry staat me bij als de dag van gisteren. Het verdriet slijt, maar het gemis is groot vooral bij mijn mannetje.

Op een mooie plek in het Amsterdamse Bos hebben we haar as afgelopen zaterdag uitgestrooid. Ze ligt onder een jonge eenzame boom, aan de rand van het water. Schotse Hooglanders houden al grazend de wacht bij haar laatste rustplaats. Het is een fijn gevoel dat we haar op zo’n mooie plek achter mochten laten. We kunnen – als we de behoefte voelen – er nog eens gaan kijken.

Gedachten en herinneringen dat is alles wat er overblijft van je hele leven, als je geluk hebt. Het is nu eenmaal zo bestemd, de dood is de grote boze wolf die ons uiteindelijk op zal vreten.

‘Je zult me wel een raar mens vinden’, was zo ongeveer het laatste wat je tegen mij zei. Een soort van statement over jezelf. Ik zou willen dat ik daar toen antwoord op gegeven had. Ook al was je de koers soms kwijt, je was de moeder van mijn man die haar kinderen liefdevol en zorgzaam heeft grootgebracht. En nee… ik vond je geen raar mens!

Wij zijn heel dankbaar dat we jou gekend hebben. Rust zacht!

Foto door Amritanshu Sikdar op Unsplash

Reacties gesloten

Bron

Klooster Ter Apel

Bron van Zijn,
die ik ontmoet in wat mij ontroert,
ik geef u een naam opdat ik u een plaats
kan geven in mijn leven.
Bundel uw licht in mij – maak het nuttig.
Vestig uw rijk van eenheid nu,
uw enige verlangen handelt dan samen
met het onze.
Voed ons dagelijks met brood en met inzicht.
Maak de koorden van fouten los die ons
vastbinden aan het verleden,
opdat wij ook anderen hun misstappen
kunnen vergeven.
Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.
Uit u wordt geboren:
de alwerkzame wil,
de levende kracht om te handelen,
en het lied dat alles verfraait en zich
van eeuw tot eeuw vernieuwt.

(Bram Moerland, filosofische ‘vertaling’ van het Onze Vader.)

Reacties gesloten
Copyright CC BY-NC-SA 4.0 - Hendrik Alting & Roy Nagel (unless otherwise noted)